Nieuws

Verslag Lange Kinderen Jongerenweekend 2, oktober 2006
Alweer een groot succes!!
Dit jaar is er weer een lange kinderen jongerenweekend georganiseerd! 25 Lange jongens en meisjes in de leeftijd van 12-19 jaar zijn mee geweest! Het was natuurlijk weer SUPERgezellig!
Het weekend werd georganiseerd van vrijdagavond 20 t/m zondagmiddag 22 oktober in Heino (jeugdkamp vlakbij Zwolle, zie www.heino.nl).

Op het Lange Kinderen Jongerenweekend zijn heel veel leuke dingen gedaan! Op het park zijn heel veel dingen aanwezig zoals een zwembad, een mooie sportzaal, een bioscoop, een discotheek en sportvelden waar we gebruik van konden maken.
Er zijn ook nog aparte activiteiten georganiseerd. Er zijn bijvoorbeeld een aantal spellen gedaan. Op zaterdagmiddag is de hele groep naar Zwolle geweest voor een gek verzamelspel. De meest rare dingen zijn verzameld. ’s Avonds werden de ‘vondsten’ aan de rest van de groep gepresenteerd. Zaterdagnacht heeft bijna iedereen meegedaan aan een spannende dropping. Sommige groepjes waren echt verdwaald.

Op zondag is TV Gelderland op het Jongerenweekend gekomen om opnames te maken voor hun programma ‘Pubers’. Het programma laat zien wat jongeren bezighoudt en wat hun belevingswereld is. Voorafgaand aan het jongerenweekend heeft TV Gelderland Walinda een dag gevolgd. Zij is een deelneemster van het jongerenweekend uit de provincie Gelderland.
TV Gelderland heeft opnames gemaakt van het sporten en het ontbijten, maar liet ook zien tegen welke problemen lange jongeren aanlopen. Jet vertelde bijvoorbeeld wat voor trucjes zij gebruikt voor het langer maken van haar kleding en Carlo en Gerbren lieten zien dat spiegels, douches en bedden nog steeds niet lang genoeg zijn.

Op zondagmiddag gingen alle jongeren zeer vermoeid, maar terugdenkend aan een heel leuk weekend weer naar huis.

Op dinsdag 31 oktober zond TV Gelderland een verslag uit van het Jongerenweekend in Heino. Het Programma heet Pubers en het onderwerp was lange kinderen. Het verslag is via de site van TV Gelderland te zien bij archief van 31 oktober 2006. Zie http://www.tvgelderland.nl/

Interview Girlz, 12 januari 2005
In februari 2006 kwam Girlz! uit met een interview van een lang meisje (Saskia 1,83 m.) en een klein meisje. Ze vertelden allebei over de voor- en nadelen, de reacties op hun lengte en wat ze zelf van hun lengte vinden. Ook kwamen de praktische problemen aan bod.

Geplaatst 27 juli 2004
Verslag van de bijeenkomst van 24 april 2004 van de Klub Lange Mensen met endocrinoloog dr. Odink: “Oude lengtegegevens zijn minstens zo belangrijk als de röntgenfoto van de hand.”
Dit verslag is te vinden op de pagina Groeiremming. Het verslag heb ik ontvangen van de Klub Lange Mensen en met toestemming geplaatst.

Verslag Jaardag 25 mei 2002
Op 25 mei 2002 vond de jaardag van de Klub Lange Mensen (KLM) ook plaats in Congrescentrum De Eenhoorn in Amersfoort. Naast de algemene vergadering waarin het reilen en zeilen van de vereniging werd besproken was er 's middags een zeer gevarieerd programma voor zowel volwassenen als kinderen/tieners.

Voor lange volwassenen en ouders van lange kinderen werden er lezingen en workshops gehouden die werden begeleid door deskundigen met verschillende aandachtsgebieden. Een overzicht van het programma is onderaan deze pagina vermeld. Van alle lezingen en workshops zijn samenvattingen gemaakt die in het komende nummer van het clubblad van de KLM worden gepubliceerd. Rianne heeft een verslag gemaakt van de door haar bezochte lezingen en workshops dat hieronder is weergegeven.
De kinderen/tieners bezochten overigens 's middags het Dierenpark Amersfoort. Daarnaast was er de gehele dag een beurs met het grootste schoolmeubel van Marko voor de basisschool, grote fietsen, kleding voor de lange vrouwen en grote banken en stoelen die op maat kunnen worden besteld naar keuze met stoffen bekleding of leer.

Na afloop van de leerzame en gezellige middag werd met z'n allen een drankje genuttigd en werd de dag afgesloten met een Indisch buffet en een feestavond.

De dag trok veel publiciteit. Er waren twee cameraploegen, de schrijvende pers was aanwezig en er werd nog een radio interview gegeven. Daarnaast stond er die dag een uitvoerig artikel in de Volkskrant (Wetenschapsbijlage).
Eén van de cameraploegen was van het Jeugdjournaal. Drie lange kinderen (Jeroen, Rick en Saskia) werden zowel binnen als buiten gefilmd en geïnterviewd. Saskia heeft van haar ervaringen van die dag een verslag gemaakt dat hieronder is geplaatst. Het resultaat van een ochtend filmen leverde 's avonds een leuke item op in het Jeugdjournaal. De videoband van die uitzending is een leuke herinnering van een bijzonder geslaagde dag. De complimenten voor de organisatoren!

Het was jammer dat er weinig kinderen waren. Eén ouder sprak in de discussielijst (terecht) van een gemiste kans om andere lange kinderen te ontmoeten om o.a. op ooghoogte met elkaar te praten over dezelfde voor- en nadelen waar ze tegen aanlopen. De aanwezige kinderen, die 's middags de dierentuin bezochten, vonden het een geslaagde dag. Er komt in november zeer waarschijnlijk een nieuwe kans voor de kinderen. Daarover later meer.

Verslag over jeugdprogramma en opames van het Jeugdjournaal door Saskia (11 jr.)

Toen we 's morgens aankwamen kreeg iedereen een sticker met zijn naam erop. De mensen van het Jeugdjournaal waren er al. We hebben nog even kennis gemaakt. De vorige dag had het Jeugdjournaal al even gebeld om te vragen of ik het leuk zou vinden om met de opnames mee te doen. Zo wist ik ook welke vragen ik zou krijgen. We gingen naar de stad om opnames te maken.

Saskia met de cameraploeg van het Jeugdjournaal

Bij de eerste opname moesten we aankomen lopen en net doen alsof we aan het praten waren. Daarna nog een keer, omdat er iemand in beeld liep.

Bij de tweede opname werd er om de beurt een paar vragen gesteld. We waren met zijn drieën (Rick, Jeroen en Saskia). Dat waren vragen zoals:

- Hoe is het om lang te zijn?
- Wat zijn de voor- en nadelen?
- Kun je makkelijk kleding en schoenen kopen?
- Heb je er op school wel eens last van?

Die opnames duurden best lang.

Saskia met de cameraploeg

De derde opname was wat makkelijker. Ik moest zeggen: ik ben Saskia, ik ben 11 jaar en 1.73 m. Als je jezelf dan versprak moest het overnieuw.

Bij de vierde opname hoefde je alleen maar stil te staan. Dan zouden ze er met de computer een meetlat naast plakken.

De vijfde opname was het leukste. Je moest bij Albert Heyn spullen uit het schap pakken, maar dan wel helemaal bovenin.

Toen we weer terugkwamen bij het congrescentrum werd er nog even snel een opname gemaakt toen we de lift ingingen. En nog even snel een opname bij de beurs waar allerlei spullen stonden zoals kleding, fietsen en een groot schoolmeubel. En toen was het klaar.

Na de opnames hebben we gegeten en gingen we naar de dierentuin in Amersfoort. Het was er erg leuk. Om vijf uur gingen we al weer terug anders waren we te laat voor het avondeten.

Het avondeten was niet in hetzelfde gebouw, maar in een restaurant er tegenover. Het was een Indisch buffet wat erg lekker was. Na het avondeten ging ik met mijn ouders weer naar huis.

Ik heb een hele leuke dag gehad, maar ik vond het jammer dat er zo weinig kinderen waren.

Verslag van enkele lezingen door Rianne en haar zoon Guus

Er waren verschillende lezingen en workshops tegelijkertijd, zodat we niet alles konden volgen wat ons interessant leek. Guus, 15 jaar en 2.015 m, wilde wel met me mee.

Allereerst zijn we naar de lezing van ir. J. Molenbroek, van de TU Delft, geweest. Hij leidt studenten op tot industrieel ontwerper. Dit wil zeggen dat ze naar het gebruiksgemak maar ook naar de buitenkant van een product kijken.

Zijn studenten doen allerlei onderzoek o.a. naar de lichaamslengte en ze zoeken oplossingen voor daaruit voortvloeiende problemen.

Hij heeft ons grafieken laten zien over lichaamsmaten en groei. En het bleek b.v. dat als men iets ontwerpt voor 90% van de mannen, je automatisch 50% van de vrouwen uitsluit, omdat die gemiddeld kleiner zijn.

Wat ons natuurlijk het beste is bijgebleven zijn de onderdelen over schoolmeubilair, omdat Guus daar momenteel ook problemen mee heeft. De heer Molenbroek heeft al jaren gestreden voor toevoeging van de G7 maat voor schoolmeubilair aan de standaard reeks van G1 t/m G6. G7 wordt nu wel geproduceerd maar is nog niet standaard. Bovendien is dit setje met 50 cm stoelzittinghoogte en 79 cm tafelbladhoogte, nog steeds te laag voor de echt lange leerling, zoals b.v. Guus, van over de 2 m. Het kind heeft ook nog schoenen aan in de klas en is zo nog gauw enkele cm's langer. Ook de verstelbare tafel van Galvanitas, die Piet ook op de site heeft vermeld, werd nog genoemd door de heer Molenbroek. Guus heeft hier aan het eind van de basisschool op gezeten en hoe hoger het blad werd gezet, hoe minder horizontale ruimte voor zijn bovenbenen hij had; hij zat toen met z'n knieën tegen de dwarsbalk.

De studenten van de TU Delft hebben ook een handig en simpel meetinstrumentje bedacht om snel te kunnen bepalen hoe hoog een basisschool kind moet zitten. Daarvoor hebben ze op 1 poot van een hoge, gewone tafel gekleurde ringen getekend, de kleuren van de sets G1 t/m G7. Je zet elk kind 2 keer per jaar met z'n billen op de hoek van de bewuste tafel, rond de gekleurde poot klik je een horizontaal plankje, dat op en neer kan schuiven. Je schuift het plankje zo ver omhoog totdat het kind goed zit met z'n voeten plat op het plankje en met z'n knieën en heupen in 90°. Aan de hoogte van het plankje om de tafelpoot kun je de kleur aflezen van het meubilair dat voor dat kind geschikt is.

De heer Molenbroek kon erg enthousiast vertellen over z'n vakgebied en de drie kwartier was dan ook veel te kort. In de loop van de dag zagen we hem nog regelmatig z'n meetlint te voorschijn halen om een voorwerp of een lang persoon te meten; hij was helemaal in z'n element.

Daarna volgden we de workshop van Cara van der Grient, kinderfysiotherapeut. Voor haar bleef wat minder tijd over en haar verhaal kwam helaas niet zo uit de verf. Wel konden we allemaal wat spullen uitproberen die ze meegebracht had en ook hier bleek dat een goede zithouding van groot belang is. Ze waarschuwde dat kinderen niet te veel met hun onderbenen naar buiten gedraaid, plat op de grond of stoel met daartussen hun billen, moeten gaan zitten. Dit is op den duur slecht voor de knieën en de voeten draaien dan met de tenen naar binnen.

De door haar meegebracht zitballen leken me voor de echt langen onder ons wat te laag. Ze had ook een goede stoel voor kinderen in de groei meegebracht. Er zat een verstelbare zitting op en een verstelbaar voetensteuntje. In een kort persoonlijk gesprek bleek ook nog dat het van groot belang is dat een kind goed zit (de juiste hoogte van tafel en stoel en met de voeten ondersteund) als het begint te tekenen en schrijven. Waarschijnlijk is Guus z'n handschrift in de eerste paar klassen van de basisschool al bedorven door o.a. te laag zitten. In die eerste jaren heb ik er zelf ook niet zo op gelet. Ik was me er niet van bewust hoe belangrijk de zithouding is en de meeste leerkrachten ook niet.

Als laatste hebben we een workshop gevolgd van Henk Knibbeler, ergonoom. Hij heeft al eens een onderzoek gedaan naar schoolmeubilair, maar door tijdgebrek kwam hij er amper aan toe hier iets over te vertellen. Hij deponeerde wat stellingen over lang zijn, waarop we konden reageren. Dit leverde veel herkenbare reacties op. Lang zijn heeft z'n nadelen, maar ook zo z'n voordelen. Positieve of negatieve handicap. Hij werkt vooral met en voor mensen die onder de P5 vallen. Dat wil zeggen 5% van de mensen wijkt zodanig af van het gemiddelde dat er aparte oplossingen voor bedacht moeten worden. Hij heeft veel onderzoek gedaan op scholen en oplossingen aangedragen, niet alleen in praktische zaken maar ook organisatorisch.

Als voorbeeld noemde hij dat op dit moment veel basisscholen een hoop geld hebben gekregen voor computeronderwijs. Er worden in rap tempo computers aangeschaft waar kinderen van groep 4 t/m groep 8 mee moeten werken, die dan in het computerlokaal allemaal op het zelfde meubilair moeten zitten. Hij had een prachtig plaatje hiervan meegebracht. Er was een meisje op te zien van een jaar of 9, die haar hoofd zowat in haar nek moest leggen om naar het beeldscherm te kijken en ze hield haar hele arm, vanuit haar schouder horizontaal op de tafel om haar hand op de, veel te grote, muis te kunnen leggen.

Ook heeft hij onderzoek gedaan naar computergebruik door basisschoolleerlingen onder de schrijfles. Vaak mogen kinderen met enkelen tegelijk onder de schijfles 10 minuten computeren. Voordat een jong kind zich heeft ingesteld op de bediening van de muis en het programma loopt, zijn de 10 minuten al zowat weer voorbij. Als ze direct daarna weer gaan schijven dan duurt het enkele minuten voordat het kind weer is ingesteld op schrijven. Het kind doet z'n best maar heeft toch een slechter cijfer als normaal. De heer Knibbeler heeft vele schrijfschriften onderzocht en vond daar regelmatig slordige delen in, na computergebruik.

Ook deze meneer kon erg boeiend en enthousiast vertellen over z'n vak, zodat de drie kwartier wederom veel te kort waren.

De beurs viel wat tegen omdat er maar 3 firma's aanwezig waren. De andere bedrijven hadden het laten afweten, erg jammer, er waren toch veel potentiële klanten aanwezig.

Na afloop hebben we, onder het genot van een hapje en een drankje, ook nog een heleboel nieuwe lange mensen ontmoet.

Het was een erg leuke en interessante dag, zeker voor herhaling vatbaar.

Groeten,
Rianne

Ik, Guus, vond het ook heel leuk. De workshops waren zeer interessant, maar dat is hier boven al beschreven. Het leukste vond ik nog dat ik eens met mensen op 'niveau' kon praten. En hoewel ik anders, op school etc., altijd zo ongeveer de langste ben, moest ik hier zelfs nog omhoog kijken naar sommige mensen. Dit was wel een grappige ervaring. Toch vond ik het jammer dat er niet nog meer lange jongeren waren.

Groeten,
Guus

Laatste aanpassingen
De laatste aanpassingen op deze pagina zijn gemaakt op 11 januari 2010.

MSN groep voor kinderen

Allerlaatste bericht van de MSN group